رویکرد صاحبان قدرت در کشور به سمت مشارکت حداکثری زنان باشد
نسخه چاپی

کارگروه زنان حزب اراده ملت به مناسبت 22 بهمن بیانیه ای صادر و منتشر کردند

به گزارش حامانیوز بیانیه‌ی کارگروه زنان حزب اراده ملت ایران در آستانه‌ی چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی منتشر شده است که متن آن را در ادامه می خوانید:

بسم الله الرحمان و الرحیم

چهار دهه از تحول سیاسی‌اجتماعی ۵۷ می‌گذرد. مردم وطن‌دوستی که به پا خاستند، از هر قومی، از هر دینی، از هر نگاهی، از هر مذهبی، از هر ایسمی، از هر منطقه‌ای که برخاسته بودند، بدون شک با آرزوی ایرانی آبادتر، آزادتر، توسعه‌یافته‌تر، رنگارنگ‌تر، مقتدرتر، استوارتر و پرافتخارتر و با رویای سرزمینی بدون تبعیض، بدون‌فساد، بدون ستم و بدون فقر پا به خیابان گذاشتند. 
اینکه آن آرزو و آن رویا امروز چقدر محقّق شده است را، به داوریِ دیدگان منصفِ شاهدانِ امروز و به نگاه ناگزیر و مجرّبِ تاریخ می‌سپاریم.
امّا پیام امروزِ ما زنانِ حزب اراده ملت ایران در این چهلمین سالگرد انقلاب، اینست:
آمارها ما را نگران می‌کنند. آمار دختران خیابانی، کودکان کار، طلاق، خشونت خانگی، تبعیض، کودک‌همسری، زنان سرپرست‌خانوار، افسردگی، خودکشی، زنان مبتلا به ایدز و هپاتیت و انواع اعتیادها، نارضایتی‌های شدید از روابط زناشویی، ناامنی عاطفی در خانواده‌ها، تعرض‌ها و تجاوزها، فقدان مشارکت، بیکاری زنان، مهاجرت زنان، مزاحمت‌های کلامی و رفتاری، پرهیز ناگزیر از ازدواج، فرزندآوری‌های بدون برنامه‌ریزی در شرایط نامساعد و توامان امتناع از فرزندآوری در بخش گسترده‌ای از جامعه و آمار هرگونه آسیبی که سلامت زیستی و روانی و اجتماعی و معنوی زنان و جامعه را به مخاطره می‌اندازد.

بی‌توجهی به برخی مطالبات و حقوق مسلّم، ما را نگران کرده است. مطالباتی چون سیاست‌های آموزش و توانمندسازی همگانی، سامان اقتصادیِ زنان سرپرست، امنیت شغلی و اقتصادی زنان، فرصت‌های برابر برای رشد و شکوفایی اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، پیشگیری از بهره‌کشی کاری بویژه از زنان کارگر، قوانین محافظت‌کننده از حقوق زنان در هر سن و موقعیتی، آزادی‌های اجتماعی زنان، برخورد با موارد تضییع حقوق مسلّم زنان، برخورد با موارد تعرّض و خشونت‌های خانگی و اجتماعی علیه زنان و مکانیسم‌های پشتیبانی‌کننده از زنانِ آسیب‌دیده.

و آنچه در این میان بیش از هرچیز ناپذیرفتنی و دردآورست این است که مدافعین حقوق زنان در هر کسوت و جایگاهی اعم از مقام رفیع وکالت یا جایگاه ارزشمند یک فعال مدنی، مکرر با محدودیت و اِعمال فشارهای ریز و درشت روبرو می‌شوند. آنها در مسیر مبارزه با آن آسیب‌ها و پیگیری این مطالبات، بازداشت می‌شوند، تهدید می‌شوند، به سکوت وادار می‌شوند و حذف می‌شوند. درحالیکه این گروه به حقیقت در حال ایفای رسالت انسانی و وظیفه‌ی حرفه‌ای خود هستند. همان وُکلا و مدافعینی که از زنانِ کارگر، از زنان کنشگر، از زنان پژوهشگر، از زنان امدادگر و هر زنی که ستمی تحمل کرده باشد، حمایت می‌کنند تا حقوق تضییع شده‌ی او را اندکی به وی بازگردانند، روزنه‌ای برای ریشه‌کنیِ آسیب‌های مربوط به زنان و تامین مطالبات آنها محسوب می‌گردند. 
محدود کردن و تحت فشار قرار دادن این وکلا و این مدافعین حقوق زنان، در هیچ مسلک و قانونی پذیرفته نیست، چشم‌انداز را برای اصلاح مبهم می‌کند و رفتاری محکوم است.  
 باشد که رویکرد صاحبان قدرت در کشور به سمت جلب مشارکت حداکثری زنان، احترام به تکثر و تنوع زنان، تدوین و اصلاح قوانین در دفاع از حقوق زنان و تضمین حفاظتِ حقوق مسلّم و انسانی در خانه و محل کار و جامعه و ارتقای وضعیت و جایگاه زنان میل کند.


 


نظرات بازدیدکنندگان محترم
هیچ نظری یافت نشد
 
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:    
آدرس ایمیل:    
متن نظر:    
   

 

کد امنیتی:  

 

 
 
جدیدترین عناوین خبری